Facebook In Englisch In Italiano Auf Deutsch
Dom Pielgrzyma im. Św. Józefa
Dołącz do nas na Facebook'u

Ks. Łukasz Przybyła na podstawie WIKIEPDIA

Wotywny obraz Matki Bożej Ab Igne


 

Obraz Madonna ab igne umieszczony w ołtarzu głównym w prezbiterium jest cudownym wizerunkiem Matki Bożej, zwanym "od ognia". To najstarsze zachowane w Wielkopolsce dzieło gotyckiego malarstwa tablicowego (według tradycji wizerunek ten miał moc chronienia od klęski ognia). Jego powstanie datuje się na rok 1424. Choć niektóre źródła podają, że to w 1417 roku malarz Mikołaj z Kalisza wykonuje obraz Matki Bożej Ab Igne. Za fundatora obrazu uważa się najprawdopodobniej Rafała z Gołuchowa (zm. Przed 13 lutego 1443), podkomorzego kaliskiego, starostę generalnego Wielkopolski. Na obrazie bowiem na przetrwało jego wyobrażenie jako donatora. Jednak inne źródła podają, że to Rafał z Soboty ufundował dla kolegiaty istniejący do dziś obraz Matki Boskiej od Ognia. Obraz ten został prawdopodobnie namalowany w istniejącej już wówczas w Kaliszu pracowni malarskiej, wykonującej zamówienia dla kościołów.
Obraz posiada wymiary 111 x 73,5 cm i namalowany jest temperą na lnianym płótnie, które pokryte jest białym, kredowym podkładem, naklejonym na deskę lipową. Tło malowidła pokryte jest złotem płatkowym. Madonna Ab Igne jest dziełem anonimowym, łączącym w sobie elementy sacrum i profanum.

Postać Madonny z Dzieciątkiem na lewym ręku, o tragicznej, nabrzmiałej twarzy i ciemnej karnacji oblicza, nawiązująca wyraźnie do przedstawień Hodegetrii, wypełnia prawie całe pole obrazu, a jej czarno-granatowy płaszcz ożywia jedynie czerwień podszewki. Biel podkładu wykorzystana została w charakterze blików świetlnych jedynie w rysunku oczu i paznokci. Suknia Chrystusa jest rdzawo-brązowa. Madonna czule podtrzymuje stopy Dzieciątka: motyw ten, pochodzenia włosko-bizantyjskiego, charakterystyczny jest dla malarstwa toskańskiego i florenckiego.

U dołu malowidła znajdują się dwie postaci donatorów: po lewej klęczący rycerz w srebrnej zbroi bez hełmu i miecza, w narzuconej na nią wytwornej, haftowanej w motywy rozet czarno-złotej opończy, z lekko uniesioną głową i rękoma złożonymi do modlitwy, przed nim pochylona ku środkowi srebrna tarcza herbowa z herbem i klejnotem herbowym Wieniawitów; po prawej klęcząca w podobnej pozie żona donatora w wytwornej, haftowanej w motywy rozet czarno-złotej sukni, przed nią postać dziecka, przed nimi pochylona ku środkowi czerwona tarcza herbowa z herbem i klejnotem herbowym Doliwitów. Z hełmów zwisają żółte labry. Między postaciami donatorów, bliżej rycerza, widoczna data: 1424.