In Englisch In Italiano Auf Deutsch
Dom Pielgrzyma im. Św. Józefa
Dołącz do nas na Facebook'u
Poniedziałek V tygodnia Wielkiego Postu
Dn 13,41-62; J 8,1-11
Sobota, 22 Września 2012

ks. Łukasz Przybyła

XVII Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin Katolickiego Stowarzyszenia "Civitas Christiana”

W sobotę, 22 września do Sanktuarium św. Józefa przybyła XVII Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin Katolickiego Stowarzyszenia "Civitas Christiana".

Galeria

Pielgrzymowanie rozpoczęło się o godzinie 10.00 w Kościele Garnizonowym w Kaliszu, gdzie spotkanie otwarła pani Urszula Pilarska, Przewodnicząca Oddziału KSCCH w Kaliszu. Tu także odbyła się konferencja ks. dr Wojciecha Jaźniewicza, „Katolicy świeccy w dziele ewangelizacji kultury” oraz Koncert Zespołu Muzyki Dawnej "Effascinato" przy Miejsko Gminnym Ośrodku Kultury w Raszkowie pod dyrekcją Łukasza Naczke.

O godzinie 12.00 Mszy Świętej w intencji rodzin Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” przewodniczył Ksiądz Biskup Stanisław Napierała.

Przybyłych pielgrzymów powitał Ksiądz Prałat Jacek Plota, Kustosz Sanktuarium: Bardzo serdecznie, jako Kustosz Sanktuarium, i z wielką radością pragnę powitać uczestników XVII Ogólnopolskiej Pielgrzymki Rodzin Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” do Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. To tu, do domu św. Józefa, Polskiego Nazaretu jak mówimy, który przed piętnastu laty nawiedził bł. Jan Paweł II i zwierzył wszystkie rodziny i obronę poczętego życia przybywają młodzi, proszący o dobrego męża lub żonę, przybywają małżonkowie i całe rodziny, by prosić św. Józefa o opiekę i błogosławieństwo. Wy, drodzy pielgrzymi z Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana, też przychodzicie z tą intencją i pragniecie również odnowić dziś przyrzeczenia małżeńskie po kazaniu, a pod koniec odmówić Litanię do św. Józefa i zawierzyć mu siebie, wasze rodziny i całe Stowarzyszenie.

Cieszymy się z obecności Księdza Biskupa Stanisława, Pierwszego Biskupa Kaliskiego, który od początku, już od siedemnastu lat podczas każdej pielgrzymki przewodniczy Mszy Świętej i głosi Słowo Boże. Ksiądz Biskup na różne sposoby rozsławia nasze Sanktuarium. Chcę podkreślić, że w ostatnich ośmiu latach czyni to poprzez systematyczne spotkania modlitewne w intencji rodzin i obrony poczętego życia transmitowane przez Radio Maryja i Telewizję Trwam. Za wszystko, Ekscelencjo, serdeczne Bóg zapłać. Niech Bóg będzie uwielbiony i św. Józef coraz bardziej kochany.

Po przywitaniu imiennie przybyłych gości Ksiądz Kustosz dodał: Niech św. Józef wszystkim da odczuć swoją obecność, swoją opiekę. Niech wyprasza dla was i dla waszych rodzin Boże błogosławieństwo.

Słowa powitania wypowiedział także Ksiądz Biskup Stanisław:Bracia i siostry, po raz kolejny, siedemnasty już, przybyliście jako pielgrzymi do św. Józefa, bo taką czujecie potrzebę. Chcecie tu stanąć przynajmniej raz w roku jako Stowarzyszenie Katolickie Civitas Christiana. Przychodzicie, żeby czcić Świętego Patriarchę, ale pewno jeszcze bardziej po to, żeby mu przedstawić najróżniejsze swoje intencje i sprawy. Ja wszystko to chcę wziąć teraz w ręce i złożyć jako ofiarę w Najświętszej Ofierze. Myślę o całym Stowarzyszeniu i w szczególny sposób obejmuję was tu zgromadzonych: zarząd, ludzi, którzy przybyli jako małżonkowie w swoją którąś rocznicę czy nawet złoty jubileusz, żeby dobry Bóg wysłuchał was przez wstawiennictwo potężnego św. Józefa, żeby błogosławił wam, żeby pomógł wam pełnić te zadania, które chcecie sobie dziś uprzytomnić, mianowicie zadania w dziele ewangelizacji kultury.

W wygloszonej do uczestników homilii Ksiądz Biskup Stanisław podjął temat Zadania w dziele ewangelizacji kultury. Temat wspaniały, pilny, nie tylko na czasie. Więc ośmielam sie powiedzieć, że sięgnęliście po ten temat chyba inspirowani przez Ducha Świętego. Potrzeba dziś, jak nigdy, ewangelizacji kultury.

Czym jest kultura? - zapytał Ksiądz Biskup i udzielił odpowiedzi: Kultura to człowiek, to człowiek – człowiek tworzący. I nie zamykajmy tylko do takiej twórczości, która jest zauważalna, która wyróżnia się poprzez dzieła wspaniałe, piękno, nie. Działalność każdego człowieka jest w jakimś wymiarze twórcza, bo ona tylko człowieka charakteryzuje. Wszelkie inne stworzenia, ptaki czy zwierzęta, one są zdeterminowane. Natomiast człowiek jest tą istotą, która jest wyposażona w rozum i w wolność, i w bogate życie uczuciowe, dzięki którym człowiek może tworzyć i tworzy. Każdy człowiek tworzy. I przez to człowiek jest kulturą.

Każda działalność człowieka to kultura - kontynuował Ksiadz Biskup i wskazał na działania rodziny i małżonków. Cóż dorówna tej działalności twórczej rodziców w rodzinie. Przecież oni kształtują najwspanialsze dzieło – człowieka. Oni wydobywają z możliwości człowieczeństwa ich dzieci człowieka. I to jest najwspanialsze dzieło. A małżonkowie, czyż oni nie są twórcami kultury? Małżeństwo to przecież wspaniała rzeczywistość. Dwoje ludzi, mężczyzna i kobieta, którzy się odkrywają w swojej miłości i są zauroczeni sobą, stwarzają wspólnotę. To jest podstawowa wspólnota i zauważcie tu, u św. Józefa, że właśnie na tej wspólnocie małżeńskiej Bóg realizuje plan swojego zbawienia, realizuje Wcielenie. Wcielenie dokonuje się wtedy, gdy Maryja i Józef stali się małżonkami. Małżeństwo – dzieło kultury. Więc każda działalność jest działalnością twórczą, jest dziełem kultury, a nie tylko te wielkie dzieła, te pomniki twórczości ludzkiej.

Człowiek, tworząc kulturę jest inspirowany. Czym jest inspirowany? Jest inspirowany pewnymi wartościami, które są, które są niezależnie od niego. Dobro, piękno, prawda, ale też wartościami, które nazywamy wartościami ludzkimi. To będzie człowieczeństwo, godność człowieka, wielkość człowieka. I to będą przede wszystkim wartości, które nazwijmy chrześcijańskimi, a to będzie Bóg, a to będzie podobieństwo Boga w człowieku, a to będzie Ewangelia, a to będą przykazania, normy, które Bóg daje. To są te wartości, nimi się człowiek inspiruje i nimi przenika swoją działalność, więcej, stara się w pewnym momencie te wartości jakoś wyrazić językiem swoim, swoją twórczością. I to jest kultura, w której człowiek staje się więcej, niż jest człowiekiem. Kultura. Ewangelizacja kultury to właśnie inspirowanie się tymi wartościami chrześcijańskimi, ale i nie tylko.

Człowiek jednak jest zdolny do negowania wyżej wymienionych przez Księdza Biskupa wartości: Ta negacja najgłębiej uwidacznia się w samym człowieczeństwie człowieka, z różnych powodów. Misterium iniquitatis tu wchodzi w grę. Człowiek neguje te wartości, które wymieniłem, neguje. Jakby chciał siebie wstawić na miejsce Boga, no ale się gubi, nic z tego nie wychodzi, pustki doświadcza. I wtedy bunt jakiś w człowieku powstaje, wszystko chciałby odwrócić i wydaje mu się, że wolno mu wszystko odwrócić, przewrócić właściwie. Rozpoczyna się pewien proces twórczości, który jest antykulturą.

Jan Paweł II gdzieś mówi, że w naszych czasach rodzi się kultura bez Boga. Nowa kultura, ale kultura bez Boga. Kultura śmierci, kultura, gdzie brak jest tych wartości, którymi człowiek buduje swoje człowieczeństwo i staje się więcej człowiekiem. A co na to miejsce człowiek wprowadza? Przyjemność, i najczęściej zmysłową, cielesną, a wprowadza swój interes. On staje się normą, pseudonormą. I wtedy nie ma budowania ani człowieczeństwa, ani wspólnoty, jest niszczenie. Człowiek niszczy siebie. Człowiek zaczyna ukazywać te mroki, te jakieś ciemności, które gdzieś w człowieku istnieją. My wiemy, one są z grzechu, z grzechu pierworodnego. Ale człowiek tego nie uzna, buntuje się, krzyczy. Daje też temu wyraz w swojej działalności. Zobaczcie, możeście się temu przyglądali, ile brzydoty jest w dzisiejszej twórczości człowieka? Ile tych wykrzywień, tych jakichś przewróceń, ile nienormalności. Kultura, to nie buduje człowieka. Może daje wyraz jego tam rozdarcia, pęknięć, ale to nie jest to. To jest zaprzeczenie kultury.

Podstawowym zadaniem chrześcijanina dzisiaj jest mówić na różne sposoby i jak każdy potrafi i umie: Jest Bóg! Jest Bóg. Każdy Go potrzebuje. Najbardziej potrzebuje Go ten, który Go zaprzecza, który może z Nim walczy, który na różne sposoby usiłuje wyprzeć z przestrzeni publicznej wszelkie znaki religijne, znaki wiary. On Go najwięcej potrzebuje, ale jest równocześnie tak biedny, że tego nie potrafi już dostrzec. Wydaje mu się, że jest wyzwolony, że jest nowoczesny, postępowy. Powołuje się tam gdzieś nie wiadomo na co. Powołuje się ostatecznie na takich, jak on. Więc trzeba mówić, trzeba krzyczeć: Jest Bóg! Każdy Go potrzebuje. Bardziej Go potrzebuje, niż powietrza. Niech się nikt Go nie boi, bo On jest Miłością i to Miłością Miłosierną. A to znaczy, patrząc przez działanie Boga, że Bóg kieruje się przede wszystkim do tych, którzy Go nie chcą, którzy od Niego uciekają, którzy się odwracają od Niego, którzy nawet może drwią z Niego. Najbardziej ich miłuje.

I jeszcze jedno odniesienie do św. Józefa: I tu, u św. Józefa jeszcze. Przecież pierwsza ewangelizacja była w domu u św. Józefa. Tam Jezus sobą samym głosił tą Dobrą Nowinę: czas się wypełnił, przybliżyło się Królestwo Boże. A Duch Święty robił swoje. Maryja i Józef w Jezusie Chrystusie odkrywali właśnie Mesjasza, Zbawiciela. Tam była ta pierwsza ewangelizacja. Więc tu, u św. Józefa dzisiaj zgromadzeni powierzamy mu siebie, wszystkie nasze sprawy, intencje, ale powierzamy mu również ten nasz udział w dziele ewangelizacji jako bardzo ważne, aktualne zadanie.

CAŁOŚĆ HOMILII - TUTAJ

Po homilii obecni w światyni małżonkowie odnowili przyrzeczenia małżeńskie. Pod koniec Mszy Świętej w Kaplicy Cudownego Obrazu odmówiono Litanię do św. Józefa i akt zawierzenia. Dla wszystkich przygotowany został również ciepły posiłek z kuchni sanktuaryjnej.