In Englisch In Italiano Auf Deutsch
Dom Pielgrzyma im. Św. Józefa
Dołącz do nas na Facebook'u
XV Niedziela Zwykła
Iz 55,10-11; Rz 8,18-23; Mt 13,1-23
Poniedziałek, 9 Maja 2011

ks. Łukasz Przybyła

Dzień Świętości Kapłańskiej

Dzień Świętości Kapłańskiej przeżywali w poniedziałek, 9 maja, kapłani Diecezji Kaliskiej. Wraz z Biskupem Kaliskim Stanisławem Napierałą i Biskupem Pomocniczym Teofilem Wilskim pielgrzymowali do Kaliskiego Sanktuarium św. Józefa.

Galeria

Blisko 300 kapłanów z całej diecezji rozpoczęło o godzinie 10.00 pielgrzymkę od spotkania modlitewnego w Katedrze Kaliskiej, gdzie wysłuchali konferencji ascetycznej ks. Dra Witolda Dorsza, Duszpasterza Akademickiego Diecezji Włocławskiej i skorzystali z sakramentu pokuty i pojednania.

O godzinie 11.30 z Katedry św. Mikołaja wyruszyła procesja prezbiterium kaliskiego do Bazyliki św. Józefa, w której w południe wspólnie koncelebrowanej Eucharystii przewodniczył Pasterz Diecezji Ks. Bp Stanisław Napierała, obchodzący w tym dniu imieniny i świętujący Złoty Jubileusz 50-lecia przyjęcia święceń kapłańskich. „Bardzo się cieszę, że w tym dniu dane mi jest dziękować Bogu za kapłaństwo, za 50-lecie święceń kapłańskich, za 30-lecie sakry biskupiej – mówił we wstępie Ksiądz Biskup – Proszę, byście mnie wspomogli w tym akcie dziękczynienia Panu Bogu i w wielbieniu Jego Miłosierdzia.” Biskup Kaliski objął intencją Mszy Świętej całe prezbiterium, z którym dane Mu było budować przez dziewiętnaście lat diecezję kaliską. Ksiądz Biskup modlił się także za blisko stu kapłanów, którzy w tym czasie odeszli do wieczności, a także za mających wkrótce przyjąć święcenia kapłańskie i za całą wspólnotę Seminarium Duchownego.

„Świętymi bądźcie, bo Ja jestem Święty, Pan, Bóg wasz” – tymi słowami z Księgi Kapłańskiej Biskup Jubilat rozpoczął homilię, odnosząc je najpierw do bł. Jana Pawła II. „On jest święty, ale przemawia inaczej niż inni święci, jest to święty, którego widzieliśmy, słuchaliśmy, w którym mogliśmy dotknąć świętości. Mówi nam Jan Paweł II sobą samym, czym jest świętość.” Ksiądz Biskup zwrócił uwagę na to, że jego świętość, owszem, realizowała się w człowieczeństwie: „Był człowiekiem z krwi i kości, był elegancki, dba ł o wygląd, lubił poezję, teatr, góry, jeziora, uprawiał sport, możnaby powiedzieć – nic, co ludzkie, nie było mu obce. A zło? Nie był mu zapewne obcy grzech, ale grzech nazywał po imieniu i zanurzał się w Bożym Miłosierdziu, pokazując i mówiąc, że jest Ono ratunkiem dla każdego.” Ale do świętości Jana Pawła II prowadził sam Bóg: „Patrząc z odległości czasu, widać jak wyrastał talentami i zdolnościami, inteligencją, pamięcią, zdolnością podzielnej uwagi, pracowitością, sumiennością. W tych zdolnościach Bóg go prowadził od początku. (…) Bóg prowadził go przez stopniowe ogałacanie do ojcostwa nad milionami ludzi, które zostały mu powierzone 16 października 1978 roku. Odtąd Bóg mu błogosławił coraz więcej. Jan Paweł II stał się błogosławieństwem. Bóg uczynił go wielkim i sławnym.”

Ksiądz Biskup podkreślił, iż ważne jest to, by nie zatrzymywać się tylko na ludzkim obrazie człowieczeństwa Jana Pawła II, ponieważ jest on człowiekiem Bożym. „W świętości Jana Pawła II wielbimy Boga, w nim widzimy człowieka przez Boga posłanego. Jako człowiek z krwi i kości był człowiekiem Bożym.” A płaszczyzną, na której dokonywało się jednoczenie Papieża z Bogiem, była modlitwa: „Modlitwa dla Jana Pawła II była jak powietrze dla płuc, była przestrzenią, w której się poruszał, przemierzając drogę od Boga do ludzi i od ludzi do Boga. Na modlitwie pytał Boga: co i jak mówić ludziom.” I dodał: „Wszyscy podkreślają człowieczeństwo Jana Pawła II, widzą w nim przejawy swojego życia i przez to czują świętość jako coś na miarę swoich możliwości. Byleby tylko nie zatrzymywano się na ludzkim obrazie człowieczeństwa, bo Jan Paweł II jest człowiekiem Bożym! Jest święty, bo jest z Bogiem zjednoczony! Jan Paweł II jest komunią człowieka z Bogiem i z ludźmi. Mocą tej Komunii jest wielki wśród ludzi i jest święty.” 

W tym miejscu Ksiądz Biskup zachęcił prezbiterium Diecezji Kaliskiej do stałego przypominania sobie słów Jana Pawła II, w tym tych, które kierował do kapłanów w każdy Wielki Czwartek: „Czyńmy tak, byśmy na nowo odkryli powołanie do świętości kapłańskiej.” I dalej kontynuował Biskup Stanisław: „Kapłan żyjący w grzechu, to jak strumień odcięty od źródła. Świętość kapłańska jest przestrzenią, w której mamy żyć, działać, poruszać się. Nieraz świętość, do której jesteśmy powołani, jest przez nas widziana jakby na uboczu, zapominamy i nie dość robimy, by wiernych nam powierzonych prowadzić do świętości. A przecież ostatecznie to oznacza: prowadzić innych i siebie do pełni życia, do pełni radości, do pełni szczęścia. Po prostu do nieba.” I ostatnie słowa: „I nie ma prawdziwej kapłańskiej radości bez świętości.”

Po Komunii Świętej Pasterz Kaliski w kaplicy cudownego obrazu św. Józefa zawierzył całe prezbiterium Opiekunowi Zbawiciela.

Natomiast przed błogosławieństwem przedstawiciele rozmaitych wspólnot podeszli do ołtarza, by wyrazić wdzięczność Bogu za Złoty Jubileusz kapłaństwa Księdza Biskupa Stanisława Napierały i złożyć życzenia Jubilatowi. Byli wśród nich Prezydent Miasta Kalisza Janusz Pęcherz z byłą Przewodniczącą Rady Miejskiej Adelą Przybył, członkowie Stowarzyszenia Akcja Miłosierdzie, Bractwo Więzienne, wspólnoty neokatechumenalne z Kalisza, Kaliskie Bractwo Strzelców Kurkowych, strażacy a także klerycy i kapituła katedralna. W imieniu wszystkich kapłanów Diecezji Kaliskiej życzenia Biskupowi Ordynariuszowi złożył Ksiądz Biskup Teofil Wilski, który wręczył Jubilatowi prezent szykowany w tajemnicy, publikację w postaci albumu poświęconego więzi Biskupa Stanisława z Kaliskim Sanktuarium św. Józefa, w której jest mnóstwo ciekawych tematycznie poukładanych wydarzeń połączonych z fragmentami nauczania Biskupa Jubilata o św. Józefie.

Dziękując za wszelkie wyrazy wdzięczności, jakie popłynęły pod adresem Złotego Jubilata, Ksiądz Biskup Stanisław wyraził radość, nie kryjąc zaskoczenia, z otrzymanej publikacji. Zachęcił jednocześnie do tego, by kapłani nie bali się pisać o św. Józefie, jeśli tylko czują, ze mogą się podzielić z innymi swoimi refleksjami.

Od ołtarza Eucharystycznego kapłani przenieśli się do Seminarium Duchownego, gdzie przy wspólnym stole cieszyli się ze stworzonej dziś wspólnoty kapłańskiej.

 

O tym wydarzeniu pisał też:

www.rc.fm - TUTAJ