In Englisch In Italiano Auf Deutsch
Dom Pielgrzyma im. Św. Józefa
Dołącz do nas na Facebook'u
Powrót do strony głównej
Aktualności
O Sanktuarium
Historia Sanktuarium
Kult św. Józefa
Relikwie
Zabytki
Skarbiec
Tablice pamiątkowe
Świadectwa
Modlitwy
Biblioteka św. Józefa
Więźniowie Dachau
Jan Paweł II w Kaliszu
Homilie Biskupa Kaliskiego
Rozmowy z Kustoszem
Stały konfesjonał
Pielgrzymki
Dom Pielgrzyma
Dane teleadresowe
Grupy Duszpasterskie
Intencje mszalne
Ogłoszenia duszpasterskie
Porządek nabożeństw
Posługa sakramentalna
Usługi pogrzebowe
Kapłani o pracownicy
Kapituła
Pielgrzymki i wyjazdy z parafii
Galeria
Rodzina Św. Józefa
Pierwsze Czwartki u Św. Józefa
Bł. Edmund Bojanowski
Otoczmy troską życie
 
http://www.swietyjozef.kalisz.pl/main/aktualnosci.gif

Kalisz, 2 grudnia 2017 r.

 

Homilia

J. E. ks. abpa Slavtore Penacchio, nuncjusza apostolskiego w Polsce

wygłoszona na Mszy św. inaugurującej
Nadzwyczajny Rok Świętego Józefa Kaliskiego

 

 

Dostojny Biskupie Kaliski!

Drodzy Bracia i Siostry!

 

Z radosnym sercem przestąpiłem progi narodowego sanktuarium Świętego Józefa w prastarym Kaliszu. Za zgodą Stolicy Apostolskiej ma tu bowiem miejsce bardzo doniosły akt: otwarcie Roku Jubileuszowego Świętego Józefa. Wchodzimy w adwent i cały nowy rok liturgiczny wsparci wstawiennictwem świętego Józefa. On potrafił zadbać o ziemskie życie Jezusa, będzie też umiał nas wspomagać i chronić, i wskazywać na to, co w życiu najważniejsze: przyjaźń z Jezusem. Dziękuję biskupowi Edwardowi za zaproszenie do sprawowania Najświętszej Ofiary dziś w tym miejscu.

 

1. Święty Józef miał najpiękniejsze sny, podczas których działy się najważniejsze rzeczy. O jednym z takich snów opowiada dzisiejsza Ewangelia. Józef był człowiekiem prawym, a stanął wobec tajemnicy poczęcia Maryi. Nie rozumiał tego, co się stało, ale też nie chciał dopuścić do zniesławienia tej, którą pokochał i chciał z nią spędzić życie. W prawości swego serca znalazł rozwiązanie trudne, ale – jak mu się wydawało – konieczne. I wtedy miał właśnie pierwszy ze swoich snów, w których pojawił się Boży wysłannik.

Drugi z tych snów miał miejsce w Betlejem, wkrótce po narodzeniu się Jezusa, gdy anioł kazał Józefowi wziąć Dziecię i Jego Matkę i uciekać do Egiptu przed zbrodniczymi zamiarami zawistnego Heroda. Józef już wiedział, że do Boga, który mówi przez sen, można i trzeba mieć zaufanie. Zaraz więc wziął swoją rodzinę i umknął przed niebezpieczeństwem.

Po raz trzeci posłaniec Boży przyniósł Opiekunowi świętej Rodziny radosną wieść, że może wracać w swoje rodzinne strony, bo niebezpieczeństwo minęło. Boga trzeba słuchać, nawet gdy objawia się w niecodziennych okolicznościach i działa przez różnych wysłanników. Bogu można zaufać, nawet w trudnych dylematach, bo Bóg nas chroni, choć może patrzeć w szerszej i dłuższej perspektywie, która w danym momencie umyka naszej uwadze.

 

2. Druga rzecz, której możemy nauczyć się od świętego Józefa, jest widoczna, gdy spojrzymy na jego życie w kluczu strapień i radości. Było ich sporo w jego życiu, bo spoczywała na nim szczególna odpowiedzialność. Odpowiedzialność ojca rodziny, opiekuna Jezusa, który przyszedł na świat, aby zbawić każdego człowieka. W tym sensie święty Józef jest ojcem nas wszystkich, opiekunem naszego zbawienia, bo troszczył się o ziemskie życie Tego, który nas zbawił. Gdy przyjrzymy się tym strapieniom i radościom w życiu świętego Józefa, to zauważymy, że było w nim tyle samo cierpień, co wesela, i zaraz po strapieniu przychodziła radość, która sprawiała, że po troskach nie pozostawał nawet ślad. Gdy trapił się i bliski był decyzji o oddaleniu swojej przeczystej Małżonki, zaraz pojawił się we śnie anioł, przynosząc nieoczekiwane wieści od Boga. Radość, jaką z nich czerpał, zaraz odrzuciła pierwotne zamiary o rozstaniu z Maryją. Gdy cierpiał z powodu tego, że nie mógł zapewnić Maryi godnego miejsca do urodzenia Dziecięcia i musiało się to odbyć w bardzo skromnym, lichym miejscu, zaraz mógł się cieszyć chórami aniołów, zobaczyć radość nieba i ziemi z powodu narodzin Jezusa.

Gdy musiał słuchać przepowiedni Symeona o cierpieniu, które będzie udziałem Jezusa i Jego Matki, zaraz umocnił się tym, że to cierpienie da zbawienie niezliczonym rzeszom ludzi. Gdy uciekał z Rodziną do Egiptu i doświadczał bólu życia na wygnaniu, poczuł też radość z powodu ustania niebezpieczeństwa i możliwości powrotu w rodzinne strony. Gdy Jezus zagubił się w drodze powrotnej z Jerozolimy, mógł już po trzech dniach przeżywać radość z odnalezienia Syna Bożego, powierzonego jego pieczy.

 

3. Świętego Józefa nazywa się mężnym opiekunem Świętej Rodziny i dobrym ojcem Kościoła. Jak każdy, przeżywał rozterki i smutki, ale umiał szukać umocnienia w Bogu i umiał u Boga szukać rady; umiał korzystać z darów, które od Boga otrzymał: męstwa, roztropności, pilności. Dlatego Ewangelia nazywa go prawym człowiekiem!

 

 

Drodzy Bracia i Siostry!

 

Cieszę się, że mogę tu być, razem z tyloma czcicielami świętego Józefa, wiernymi przyjaciółmi tego wyjątkowego sanktuarium i przyjaciółmi świętego opiekuna Kościoła i naszych rodzin. Przekazując wam wszystkim serdeczne pozdrowienia i błogosławieństwo w imieniu papieża Franciszka, proszę was również o modlitwę w intencjach Ojca Świętego. Święty Józef, którego Nadzwyczajny Rok Jubileuszowy otwieramy, niech będzie naszą inspiracją i wsparciem w szukaniu coraz większej prawości w naszym życiu osobistym i w życiu naszych rodzin.

 

 

 

 

 

Pierwsze Czwartki u Św. Józefa